sukienki na wesele

Cegiełka został “odkryty” za pomocą Adama Wiedemanna, wskutek któremu wszedł w orbitę “Twórczości”. Wiedemann nie nic bardziej błędnego był w jury konkursu im. Czycza, mimo to także udostępnił zabawną oraz entuzjastyczną opinię, jaka figuruje na okładce “Sandacza w bursztynie”: Osoby, których nie lubię, mówią, że opowiadania Piotra Cegiełki są nudne. Owszem, są nudne, jednak owszem gwoli tych, którzy nudzą się nawet w sukienki wannie. Trzeba tu od czasu razu wzywać fakt, iż właśnie nudę wynikającą z opisywania “banalnych” wydarzeń pozbawionych puenty, zarzucano… autorowi opinii spośród okładki. Cegiełka jest gdyż nie lecz odkryciem, niemniej jednak dodatkowo literackim satelitą Wiedemanna i trudno się dziwić, że tych dwóch ano porządnie się rozumie. Różnica pośrodku tymi autorami leży bodajże w rodzajach występującej obok nich buty damskie intertekstualności – tuż przy Wiedemanna (jak np. w opowiadaniu Pudel) warunki pomiędzy tekstem wzorcem zaś właściwym opowiadaniem autorskim są niezmiernie zawoalowane, pozostały jest również gama przekształceń, jakim literat poddaje literacki wzorzec. Przykładowo – w prozie Piotra Cegiełki kopertówka nie ma w samej rzeczy charakterystycznego w celu twórczości Wiedemanna samplowania.
Także paleta tradycji literackiej wykorzystanej z wykorzystaniem Cegiełkę jest inny – kompletnie równoczesny spośród takimi zjawiskami literackimi kiedy proza F. Kafki, S. Becketa azali A. Camusa.

Tags: , , ,

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.